Met grote verslagenheid en verdriet hebben wij kennis genomen van het overlijden van ons erelid
Nico Gerritsen
Nico was ruim 56 jaar lid onze vereniging. Het langste mannelijke lidmaatschap van de club. Vanaf het begin heeft Nico ruim 20 jaar als markante spelverdeler en aanvoerder in de herenselecties gespeeld. De hele regio wist precies wie Nico was. Daarnaast was hij trainer en coach van menig meisjesteam. Nico was ook een bestuurder en vanaf 1974 vicevoorzitter, vervolgens 1976 interim voorzitter en van 1978 tot 1980 onze voorzitter. Nico was altijd sterk betrokken bij het wel en wee van de club. Zijn rol als lid van de vereniging, waarbij het Bestuur bij de ALV verantwoording afdraagt, nam hij heel serieus. Bij ledenvergaderingen je erop rekenen dat Nico altijd met kritische vragen kwam.
Nico nam in de loop der jaren vele taken op zich, van TC tot en met nu de wedstrijdleiding. Ook wist hij als creatieve techneut met broer Eco in 1980 een setup machine te bouwen. Wie weet de eerste volleybaltrainingsmachine. Voor Nico was zitting nemen in de 25-jarig jubileumcommissie een hele eer. Hij vervulde zijn rol binnen de commissie met hart en ziel. De voorbereidingen op het jubileum in 1994 namen 2 jaar in beslag en in die tijd bouwde Nico een replica van de Apollo 8-raket. De raket werd de lucht ingeschoten, als zijnde de start van het feestweekend.
Nico bleef ook na zijn actieve competitieperiode allerlei taken oppakken en was Nico de laatste jaren wedstrijdleider. Hij vond het erg leuk met de leden zo contact te houden. Het gezin van Nico was ook altijd betrokken bij de club. Maria zat zelfs in de begintijd bij de trainingen van Nico op de tribune. Dochters Ilse en Nardy speelden competitie en echtgenote Maria stond de dochters en Nico op alle fronten bij. Zo bemanden Nico en Maria jaarlijks het iconische bal-gooi-spel tijdens de Melbuul’ndagen en sleepten flinke bedragen binnen. Nico was samen met zijn geliefde vrouw Maria, helaas al overleden in 2024, lid van De Vrienden van Apollo 8. Met de Vrienden van Apollo 8 en oudgedienden kwamen ze altijd samen kijken bij wedstrijden. En na die tijd samen naar het sportcafé hoorde er dan absoluut bij.
Het zal vreemd zijn Nico niet meer te treffen in het sportcafé, bij wedstrijden en andere activiteiten en wij zullen zijn gemeende betrokkenheid gaan missen. We zijn ons erelid Nico dankbaar wat hij voor onze vereniging heeft betekend.
Onze gedachten gaan uit naar Ilse en Bjorn, Nardy en Joost, de kleinkinderen, familie en vrienden. Wij wensen hen veel sterkte toe om dit grote verlies te kunnen verwerken.
